به گزارش پایگاه انقلاب نیوز، خوش خیالیست اگر فکر کنیم با خاموش شدن آتش اغتشاشات، دشمنی جریان ضدانقلاب برای به چالش کشیدن جمهوری اسلامی نیز به پایان رسیده است.

وقتی مشکلات اقتصادی تبدیل به معضلات اجتماعی میشود و نارضایتی ها از سطح "سیاسی" به سطح "ملی" تسری پیدا میکند، بهترین زمان برای دامن زدن به تجمعات خیابانی و اعتراض عریان علیه حاکمیت است، دقیقا همان اتفاقی که در دیماه امسال در کشور رقم خورد.

اینکه ریشه مشکلات اقتصادی چیست و کدامیک از قوا یا نهادهای کشور سهمح بیشتری در بوجود آمدن شرایط موجود دارند بحث جداگانه‌ای می‌طلبد، ما در اینجا میخواهیم به تحرکات جریان ضدانقلاب و تغییر رویکرد آنها در نحوه بهره‌برداری از مشکلات معیشتی و تنگناهای اقتصادی برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی بپردازیم.

جریان ضدانقلاب در گذر زمان ثابت کرده به محض اینکه شرایط جامعه را برای خیزش علیه حاکمیت مساعد ببیند سعی میکند مهره‌های خود را به میدان بیاورد و پروژه براندازی را در صحنه میدانی رقم بزند، اینکه در چند هفته گذشته رسانه‌های جریان ضدانقلاب تمام انرژی خود را صرف تحریک مردم معترض و تشکیل تجمعات میدانی در شهرها و استانهای مختلف کردند جای تعجب ندارد، مگر در سال 78 یا 88 همین اتفاقات در کشور رخ نداد؟

اما اینک اپوزیسیون خارج نشین به این ادراک رسیده است که با آشوب خیابانی نمی‌تواند ضربه جدی به شاکله کلی جمهوری اسلامی وارد کند چراکه مردم با آنها همراهی نمیکنند و بدون حضور مردم نمی‌شود کاری از پیش برد، طبیعی است که در چنین شرایطی جریان مذکور وارد فاز جدیدی از تقابل شود و سناریوی تازه‌ای برای پیشبرد اهدافش طرح‌ریزی کند.

رصد تحرکات جریان ضدانقلاب و پیگیری خط فکری رهبران این جریان نشان میدهد سناریوی جدید آنها برای قرار دادن مردم در مقابل نظام، دامن زدن به اعتصابات عمومی و نافرمانی‌های مدنی است.

در همین راستا الاهه بقراط سردبیر کیهان لندن چند روز پیش در میزگردی تحت عنوان بررسی دلایل ناکامی اغتشاشات ایران در دی 96 میگوید: برای سرنگونگی جمهوری اسلامی، مردم باید دست به اعتصابات سراسری و نافرمانی مدنی بزنند.

رضا علیخانی یکی دیگر از فعالین سیاسی ضدانقلاب نیز در تکمیل صحبت های الاهه بقراط میگوید: ما برای تغییر حاکمیت در ایران 4 ابزار در اختیار داریم، انتخابات، مطالبه گری صنفی، اعتراض خیابانی و در نهایت اعتصابات سراسری.

علیخانی در ادامه میگوید: ما تاکنون از 3 ابزار اول استفاده کرده‌ایم ولی به نتیجه نرسیده‌ایم پس اینک باید به سراغ ابزار چهارم یعنی دامن زدن به اعتصابات سراسری برویم.

در مجموع به نظر میرسد جریان ضدانقلاب بعد شکستی که در در دیماه 96 متوجه عوامل آن در داخل کشور شد قصد دارد نارضایتی های اقتصادی را به سمت اعتصاب هدایت کند و از این طریق برای جمهوری اسلامی بحران آفرینی کند، فلذا این مسئله باید مورد توجه مسئولین قرار بگیرد و پیش از آنکه کشور را وارد یک موقعیت تنش زا بکند، خنثی گردد.