شرم می کنم

با ترازوی کودک گرسنه  کنار خیابان

سیری ام را وزن کنم

ای کاش یک ماه نیز موظف بویم از اذان صبح تا غروب آفتاب

گرسنه ای را سیر کنیم

نه اینکه گرسنگی و تشنگی کشیده تا  رنج آنها را درک کنیم

آری هزاران بار افسوس که دیریست  در ظاهر دین مانده ایم

روزه داران هیچ گاه حال گرسنگان را درک نخواهند کرد

زیرا به افطار اطمینان دارند.......!

حسین پناهی